Array 11 – Chemische immuunreactiviteitsscreening™

Beschrijving

Array 11 – Chemische immuunreactiviteitsscreening™

De Array 11-test meet of het immuunsysteem reageert op neo-antigeencomplexen die ontstaan ​​doordat chemicaliën zich binden aan eiwitten in menselijk weefsel. Veel chemicaliën zijn op zichzelf niet immunogeen, maar wanneer ze zich hechten aan lichaamseigen eiwitten, kunnen ze een complex vormen dat het immuunsysteem als lichaamsvreemd kan beschouwen.

Wat meet deze test?

Deze test omvat waarschijnlijk:

• Metalen zoals kwik, nikkel en lood, en adducten daarvan (bijvoorbeeld kwik dat zich bindt aan serumalbumine
  of een ander eiwit, en antilichamen tegen dat complex).
• Weekmakers zoals BPA en ftalaten binden zich aan eiwitten.
• Formaldehyde, tolueen, benzeen, enz. geadduceerd aan eiwitten.
• Mogelijk petrochemische stoffen of oplosmiddelen.
• Styreen (monomeer uit kunststoffen, bindt aan eiwitten).
• Organofosfaatpesticide-adducten.

Voor wie is deze test het meest geschikt?

Mensen met een hoge blootstelling aan chemische stoffen (industriearbeiders, blootstelling aan landbouwbestrijdingsmiddelen, tandvullingen met kwik, enz.) die willen controleren of ze immuunreacties hebben ontwikkeld; mensen die een ontgiftingsprogramma volgen (om te zien of de immuunreactiviteit in de loop van de tijd afneemt); en milieubewuste patiënten die een basislijn willen vaststellen.

Klinisch gebruik

De aanwezigheid van IgG/IgA/IgM tegen deze stoffen geeft aan dat het immuunsysteem van de persoon deze chemisch-eiwitcomplexen heeft "gezien", wat duidt op een aanzienlijke blootstelling en mogelijk een aanleg voor chemische overgevoeligheid of zelfs auto-immuniteit (sommige theorieën suggereren dat deze complexen een auto-immuun kruisreactie kunnen veroorzaken). Klinisch wordt de test gebruikt bij personen die een chemische overgevoeligheid vermoeden – bijvoorbeeld omdat ze zich ziek voelen bij blootstelling aan bepaalde chemische stoffen in het milieu – om te bevestigen dat hun immuunsysteem inderdaad reageert. De test kan ook worden gebruikt bij auto-immuunpatiënten om te bepalen of chemische stoffen triggers zijn (sommige auto-immuunprocessen kunnen worden geïnitieerd door chemische modificatie van lichaamseigen eiwitten). Een positief resultaat zou leiden tot het vermijden van die chemische stoffen en mogelijk tot ontgifting. Het is vergelijkbaar met een allergietest, maar dan voor chemische stoffen (hoewel niet voor IgE, dus meer voor immuunactivering dan voor een klassieke allergie).