Alzheimer's LINX™ – Alzheimer-geassocieerde immuunreactiviteit

Beschrijving

Alzheimer's LINX™ – Alzheimer-geassocieerde immuunreactiviteit

Het Alzheimer LINX-panel is een veelzijdige test die zoekt naar antistoffen
die verband houden met het risico op of de pathogenese van de ziekte van Alzheimer.

Wat meet deze test?

Het Alzheimer LINX-panel controleert het volgende:

• Autoantilichamen tegen belangrijke eiwitten in de hersenen: Tau (een eiwit dat
  kluwen vormt bij de ziekte van Alzheimer), bèta-amyloïde (Aβ) peptiden (de plaques),
  
  de overlap met
  Lewy body-dementie MAP2 of andere.
• Antilichamen tegen eiwitten van de bloed-hersenbarrière (vergelijkbaar met
  array 20, wat duidt op een doorbraak van de barrière).
• Pathogene antilichamen waarvan bekend is dat ze verband houden met het risico op de ziekte van Alzheimer: bijvoorbeeld
  HSV-1 (Herpes simplex) – studies tonen aan dat HSV-1 in de hersenen een rol kan spelen;
  Chlamydia pneumoniae (gevonden in de hersenen van Alzheimerpatiënten in sommige studies); mogelijk
  spirocheten of parodontale bacteriën (zoals P. gingivalis) als opkomende
  factoren.
• Chemische zware metalen: bijvoorbeeld kwik, aluminiumadducten
  (theorieën over metalen in de hersenen en de ziekte van Alzheimer).

Het doel is om vast te stellen of het immuunsysteem elementen van
de hersenen aanvalt of reageert op factoren die verband houden met de ziekte van Alzheimer. Dit
kan wijzen op vroege neurodegeneratieve veranderingen of een risico daarop.
Als iemand bijvoorbeeld een hoog gehalte aan IgG-antilichamen tegen bèta-amyloïde heeft,
kan dit duiden op een auto-immuunreactie op amyloïde, mogelijk als gevolg van blootstelling
buiten de cellen. Evenzo kan de aanwezigheid van anti-tau-antilichamen
wijzen op een onjuiste verwerking van tau-eiwitten. Hoge niveaus van antilichamen tegen
pathogenen, zoals HSV-1 IgG, kunnen een antivirale aanpak ter preventie ondersteunen.
Daarnaast suggereert de aanwezigheid van antilichamen tegen kwik of aluminium dat
het immuunsysteem deze metalen in het centrale zenuwstelsel is tegengekomen,
wat wijst op mogelijke blootstelling en afzetting.

Voor wie is deze test het meest geschikt?

• Mensen met een familiegeschiedenis van Alzheimer (mogelijk APOE4-positieve
  personen) kunnen vroege signalen herkennen.
• Mensen met een voorgeschiedenis van traumatisch hersenletsel (monitoring van het risico op vroege
  dementie)
• Mensen van middelbare leeftijd met een hoge blootstelling aan risicofactoren (bijv. hoge virusbelasting,
  toxines) die proactief willen handelen.

Klinisch gebruik

Voor patiënten met milde cognitieve stoornissen of een familiegeschiedenis van
de ziekte van Alzheimer (AD), kan deze test helpen bij het inschatten van risiconiveaus en het suggereren van specifieke
interventies. Als de reactie op kwik bijvoorbeeld hoog is, kan de focus liggen op
ontgifting van zware metalen; als de test hoge niveaus van het herpes simplexvirus
(HSV) aangeeft, kan antivirale therapie worden overwogen; en als er sprake is van kruisreactie met gluten
, kan een glutenvrij dieet worden aanbevolen. Deze aanpak maakt deel uit van een
alomvattende strategie voor het voorkomen van Alzheimer, vergelijkbaar met de concepten
die worden beschreven in het Bredesen-protocol.