การทดสอบโปรตีนในกลุ่มโซนูลิน – อุจจาระ

คำอธิบาย

การทดสอบโปรตีนตระกูลโซนูลิน

การทดสอบนี้วัดอะไร?

การตรวจอุจจาระนี้เป็นการวัดระดับของโซนูลิน ซึ่งเป็นโปรตีนที่ช่วยควบคุมการเชื่อมต่อที่แน่นหนา (tight junctions) ระหว่างเซลล์ลำไส้ เชื่อกันว่าระดับโซนูลินที่สูงขึ้นในอุจจาระ (หรือซีรั่ม) บ่งชี้ถึงภาวะลำไส้รั่ว ซึ่งมักเรียกว่า “ลำไส้รั่ว” การปล่อยโซนูลินออกมาอาจทำให้การเชื่อมต่อที่แน่นหนาเหล่านี้เปิดออกได้.

ระดับโซนูลินที่สูงขึ้นมีความสัมพันธ์กับภาวะต่างๆ เช่น โรคเซลิแอค โรคเบาหวานชนิดที่ 1 และกลุ่มอาการลำไส้แปรปรวน (IBS) ในทางปฏิบัติ การวัดระดับโซนูลินในอุจจาระสามารถช่วยตรวจสอบได้ว่าเยื่อบุลำไส้ของผู้ป่วยอาจบกพร่องหรือไม่ ทฤษฎีบางอย่างชี้ว่าเยื่อบุลำไส้ที่บกพร่องอาจทำให้โมเลกุลขนาดใหญ่หรือสารพิษเข้าสู่กระแสเลือดได้ ซึ่งอาจกระตุ้นให้เกิดการอักเสบหรือภาวะภูมิคุ้มกันทำลายตนเอง.

การทดสอบนี้เหมาะสำหรับใครมากที่สุด?

• วิถีชีวิตที่ก่อให้เกิดความเครียดสูง (ความเครียดอาจส่งผลต่อเยื่อบุลำไส้)
• การรับประทานอาหารที่ไม่ดี (ไขมัน/น้ำตาลสูง อาจส่งผลต่อการซึมผ่านของหลอดเลือด)
• การใช้ยาแก้อักเสบชนิด NSAIDs เป็นเวลานาน (ยา NSAIDs อาจทำให้ลำไส้ซึมผ่านได้มากขึ้น)
• บุคคลที่รับประทานอาหารที่มีกลูเตนและสงสัยว่าตนเองแพ้กลูเตน

การใช้งานทางคลินิก

ในทางคลินิก ผู้ให้บริการด้านเวชศาสตร์เชิงฟังก์ชันอาจใช้การทดสอบนี้กับผู้ป่วยที่มีอาการแพ้อาหารหลายชนิด ปัญหาเกี่ยวกับระบบภูมิคุ้มกัน หรือการอักเสบเรื้อรังในระบบทางเดินอาหาร เพื่อดูว่าภาวะลำไส้รั่วเป็นส่วนหนึ่งของปัญหาหรือไม่.

หากระดับโซนูลินสูง การรักษาอาจรวมถึงการเปลี่ยนแปลงด้านอาหาร (เช่น การรับประทานอาหารปลอดกลูเตนหากเป็นโรคเซลิแอคหรือแพ้กลูเตน เนื่องจากกลูเตนสามารถกระตุ้นการปล่อยโซนูลินในผู้ที่เป็นโรคเซลิแอคได้) การรับประทานโปรไบโอติก และสารอาหารเช่น แอล-กลูตามีน เพื่อบำรุงเยื่อบุลำไส้ นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของปริศนาในการประเมินสุขภาพลำไส้ สิ่งสำคัญที่ควรทราบคือ แม้ว่าการทดสอบ "ลำไส้รั่ว" และระดับโซนูลินจะเป็นที่นิยมในเวชศาสตร์บูรณาการ แต่ก็ยังอยู่ในระหว่างการวิจัย.